Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

12/11/2012-16/11/2012

Εβδομάδα γιορτής του Πολυτεχνείου, μια γιορτή που δεν έχει ποιήματα και τραγούδια, αλλά ούτε και "ξένους" εχθρούς....

Και τί γιορτάζουμε τότε; Όλοι μαζί ξεκινήσαμε να βλέπουμε ένα βιβλίο με πολλές φωτογραφίες, όλες ασπρόμαυρες. Τί δείχνει; Γιατί ο κόσμος είναι στους δρόμους; Τί κάνουν μαζεμένοι στο κτήριο; Είναι μεγάλοι ή μικροί; Γιατί έχουν ένα χαρτί με ένα σταυρό σε μία πόρτα; Γιατί παίζουν με τα ποτήρια και φτιάχνουν πύργους; Τί κάνουν τα τανκς στο δρόμο; Μήπως έχουμε παρέλαση;

Αφού είδαμε τις φωτογραφίες και είπαμε όλοι την γνώμη μας, η κυρία Ελευθερία μας έβαλε να ακούσουμε μερικές φωνές στον ΗΥ. Τί φωνάζουν όλοι μαζί; Τί μας θυμίζει το "ψωμί, παιδεία, ελευθερία";  Με τη βοήθεια των νηπίων, των εικόνων, του ΗΥ ξεκινήσαμε να ξετυλίγουμε προσεκτικά το κουβαράκι αυτής της ιστορίας. Τί μας έκανε εντύπωση; Τί δεν μας άρεσε;

  • Που η χούντα ήθελε να κάνει ό,τι θέλει (γιατί εμείς έχουμε μάθει στο σχολείο να κάνουμε ό,τι θέλουν οι περισσότεροι)
  • Που ο κόσμος ήταν φοβισμένος (γιατί μας αρέσει να νοιώθουμε ελεύθεροι και χαρούμενοι)
  • Που  οι αρχηγοί της δικτατορίας δεν άφηναν τους ανθρώπους να πούνε τη γνώμη τους (γιατί εμείς λέμε τη γνώμη μας πάντα όταν έχουμε ένα θέμα να λύσουμε στην τάξη)
  • Που χτυπήσανε τα παιδιά 
  • Που έβαζαν τον κόσμο φυλακή
  • Που χάλασαν την πόρτα του σχολείου
Τί μας άρεσε;
  • Το ότι τα παιδιά δεν φοβήθηκαν (είναι ωραίο τα παιδιά να ξεκινούν μία κίνηση, όποια και αν είναι αυτή)
  • Το ότι ο κόσμος έγινε δυνατός όταν βγήκε στο δρόμο και έγιναν πολλοί (ένα ξυλάκι σπάζει μόνο του, πολλά ξυλάκια μαζί δεν μπορεί να τα λυγίσει κανείς...)
  • το ότι στο τέλος νίκησαν οι πολλοί (γιατί νοιώσαμε ότι πήραμε ανάσα και μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα)
Από τη Δευτέρα ώς την Πέμπτη μιλήσαμε για το Πολυτεχνείο, είδαμε πολλές εικόνες, ακούσαμε ήχους εκείνης της εποχής,μάθαμε ένα τραγούδι ("τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο") κάναμε τις δικές μας εκλογές (ψηφίσαμε την αγαπημένη μας δουλειά: τραγούδι ή ζωγραφική; - Νίκησε με έναν ψήφο το τραγούδι, και για να μην χαλάσουμε χατίρια κάναμε και τις δύο δραστηριότητες σε μία ημέρα!), κάναμε εργασίες με τις λέξεις του Πολυτεχνείου, τραγουδήσαμε και είδαμε στο βίντεο τον κ. Μάνο Λοΐζο και τα παιδιά να τραγουδάνε, ζωγραφίσαμε, μέχρι που ήρθε η Παρασκευή, η μέρα της γιορτής!

Την Παρασκευή βάλαμε τις εικόνες του Πολυτεχνείου σε μία σειρά (χρονική ακολουθία: τί έγινε πριν; Τί έγινε μετά; Τί έγινε στο τέλος;), είδαμε μια παρουσίαση στον ΗΥ, τραγουδήσαμε το τραγούδι μας και πάνω που ετοιμαστήκαμε να ζωγραφίσουμε και εμείς όμορφες εικόνες, όπως στο βίντεο του τραγουδιού, συνειδητοποιήσαμε ότι η ώρα πέρασε και πρέπει να φύγουμε! (πως περνάει η ώρα όταν έχουμε πολλά να πούμε!)



Καλή ξεκούραση σε όλους, θα τα πούμε την Δευτέρα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναζητηστε στη σελιδα μας